یکشنبه, ۲۲ تیر , ۱۳۹۹
Sunday, 12 July , 2020
الأحد 21 ذو القعدة 1441
تقویم تاریخ :
  • گشایش سفارت فلسطین درمحل سابق سفارت اسرائیل(1357ش)
  • درگذشت خطیب شهیر حسن کافی (1379ش)
  • تولد فقیه ومرجع تقلید حاج محمد علی اراکی(1312ق)
  • درگذشت یحیی بن قاسم ثعلبی ملقب به ابوزکریا ادیب عرب(616ق)
  • تولد نیکلاکوپر نیک منجم وریاضیدان لهستان (1473م)

مکتب درس فربود

مهندس عبدالرسول استادزاده که از چهره های فرهیخته و نام آور استان بوشهر در سطوح مدیریتی و زمینه ورزش است خاطره ای را از سالهای ماندگار دهه 60برای ستون نام آوران ویژه نامه جام جم ارسال کرده است که در زیر می خوانید:

 

مهندس عبدالرسول استادزاده که از چهره های فرهیخته و نام آور استان بوشهر در سطوح مدیریتی و زمینه ورزش است خاطره ای را از سالهای ماندگار دهه ۶۰برای ستون نام آوران ویژه نامه جام جم ارسال کرده است که در زیر می خوانید:

سال ۶۴ سرباز نیروی دریایی ارتش در بوشهر بودم و به عشق بازی و تعصب روی تیمم بدون گرفتن مرخصی، با هر زحمتی که بود از سیم خاردار و فنس پادگان فرار کرده  و خودم را به برازجان رساندم  و در بازی با شاهین که تیم خوبی بود ۳ گل پشت سرهم در نیمه اول به این تیم خوب برازجانی زدم. آن زمان ورزش به ویژه فوتبال و والیبال دشتستان در استان سرآمد بود. داور سوت پایان نیمه اول را زد .از خوشحالی  و شادمانی در پوست خود نمی گنجیدم و در آسمان ها سیر می کردم. در همین حال بود که روی زمین نشستم  (آن زمان ورزشگاه رختکن نداشت و  استراحت بین دو نیمه را در گوشه ای از زمین می نشستیم) تا سرمربی تیم استاد محمد عنبر عنبری و حمیدخان فربود دو بزرگ تیم دشتستان در این پانزده دقیقه استراحت با بچه های تیم حرف های تاکتیکی وتکنیکی تیم را بزنند و حتما از من هم تقدیر و تشکری خواهد کرد اما هنوز روی زمین کنار بچه ها ننشسته بودم و در ذهنم با غرور آن ۳ گلی که زده بودم را مرور میکردم که چشمتان روز بد نبیند و ناگهان رشته خیالاتم با ۳ تا ضربه ی سهمگین پای چپ روانشاد ناوسروان رسول فربود کاپیتان تیم از هم بریده شد و با بهت و تعجب فراوان تا خواستم بگویم چرامیزنی؟ کاپیتان توانمند و معلم اخلاق تیم دشتستان با چشمانی غضب آلود و صورتی درهم و با تندی به من گفت: رسول میزنمت که غرور نگیری! در زندگی ات مغرور نشوی و فکرنکنی فقط خودت توی زمینی! فکر نکنی آقای گل بازیها شدی! مراقب خودت باش که گرفتار غرور در زندگی نشوی!

 

 

 

 

 

 

 

 

بله آقای زنده یاد رسول فربود ذهن مغرور مرا خوانده بود.

اتفاقا همان سال با ۶ گل آقای گل مسابقات باشگاهی برازجان شدم.

روحت شاد مرد بزرگ و استاد اخلاق. استاد روانشاد ناوسروان رسول فربود مرا تنبیه نظامی کرد و هت تریک استاد فربود ارزنده تر از هت تریک من بود. من ۳ گل در یک بازی زدم، کاری که در جهان فوتبال بسیار اتفاق افتاده اما کار استاد فربود و آن هت تریک زندگی ساز و درس آموز ایشان نه تنها در فوتبال که در دنیای ورزش کمتر دیده می شود. آن روزگار عشق و اخلاق بر ورزش برتری داشت و انسان سازی و پرورش انسان بر بدنسازی و پرورش جسم پیشتازی می کرد و ورزش در آن روزگار مکتبی برای انسان سازی و ادب پروری و کمال جویی بود.

هت تریک استاد فربود چنین بود:

۱- نخستین ضربه برای احترام به قانون و نظم بود که هرگز و برای رسیدن به هیچ کاری قانون گریزی نکنم چرا که مقررات ارتش را زیر پا گذاشته بودم.

٢- دومین ضربه بزرگترین تلنگر و نهیب بود که بیاموزم که غرور سد بزرگی جلوی بزرگی و بزرگ شدن است و باید افتادگی آموزی اگر طالب فیضی!

۳- ضربه ی سوم مشوق و محرک من بود که بکوشم و پویایی و تلاش روزافزون کنم برای کسب رتبه های برتر و به آنچه تا آنروز داشتم بسنده نکنم و همین باعث شد تا با کوشش بیشتر در آن سال آقای گل مسابقات باشگاهی شهرم شوم .

یادش بخیر ورزش آن سالها و بزرگ مردان ورزشی که معلمان زندگی ما بودند، آنانی که دغدغه پرورش ما را بیشتر از دغدغه آموزش و ورزش ما داشتند.

پی نوشت:

زنده یاد رسول فربود افسر نیروی دریایی ارتش متولد و ساکن محله خضر برازجان بود که فوتبالش را ازتیم تاج سابق شروع کرد و درتیم دشتستان درکنار۳برادر دیگریش به نام حمید، کریم و رضا با لباس قرمز سالها برای تیم دشتستان در پست هافبک بازی کرد.

برچسپ های نوشته
به اشتراک گذاری خبر

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.