نماد سایت پایگاه فرهنگی اجتماعی سپهر جنوب

قله‌ ی فهم، نه بلندایِ سنگ‌ها

میان «کوه‌نورد توانمند» و «کوه‌نورد آشنا به کوهستان» فاصله‌ای” ظریف” اما “ژرف” وجود دارد؛ فاصله‌ای که مرز میان” نیرو و فهم”، میان “جسارت و دانایی” را رقم می‌زند.
” توانمندی” صرف، محصول تمرین‌های جسمانی، قدرت عضلانی و اراده‌ی عبور از مسیرهای دشوار است؛

اما “شناخت کوهستان”، زاده‌ی تجربه‌ی زیسته، درک اقلیم، فهم زبان سنگ و باد، و احترام به روح زمین است.

کوه‌نورد توانمند، می‌تواند بر فراز قله‌ای بایستد و از ارتفاع لذت ببرد؛
اما آن‌که کوهستان را می‌شناسد، در هر پیچ، صدای آب را می‌شنود، در هر سنگ، تاریخ زمین را می‌خواند، و در هر نسیم، رازِ زندگی را درمی‌یابد. چنین کسی می‌داند که قله، مقصد نیست، بلکه لحظه‌ای است از سفر درون؛ جایی که انسان برای شناخت خود، از فراز سنگ‌ها می‌گذرد.

توانمندی، اگر با شناخت همراه نباشد، گاه به غرور بدل می‌شود؛ اما آشنایی با کوهستان، فروتنی می‌آورد. (کوهستان از آنِ کسانی‌ست که با دلِ خاضع قدم می‌زنند)، نه با غرور عضله. کوه را نمی‌توان فتح کرد؛ فقط باید به او نزدیک شد، با احترام به نظم طبیعی‌اش، با فهمِ تغییراتش در فصل و باد و نور.

کوه‌نوردِ آگاه، پیش از گام نهادن، نقشه‌ی ذهنی زمین را می‌خواند؛ با گیاهان گفت‌وگو می‌کند، رد پای حیوانات را درمی‌یابد، و از رنگِ سنگ، نشانه‌ی باد و باران را می‌فهمد. او به جای آن‌که تنها از مسیر بگذرد، با مسیر یکی می‌شود.

چنین انسانی، وقتی قله را لمس می‌کند، احساس نمی‌کند فاتح است، بلکه می‌داند بخش کوچکی از طبیعتِ بی‌کران است. کوه برایش مظهر صبر است، نماد ایستادگی و سکوتی عمیق که آموزگار روح می‌شود. توانمندی بدنی، بدون این درک، چون شمشیری‌ست بی‌غلاف؛ تیز اما بی‌معنا.

پس کوه‌نورد توانمند، می‌تواند صعود کند؛ اما کوه‌نوردِ آشنای به کوهستان، بالا می‌رود تا پایین‌تر شود در غرور، و بالاتر رود در فهم. او از سنگ و باد می‌آموزد که پایداری، سکوت و حضور، بزرگ‌ترین قدرت‌ها هستند.

کوه‌نوردی که کوهستان را می‌شناسد، نه تنها بر قله، که در دره نیز آرام است؛ زیرا می‌داند عظمت، در بلندی نیست، در هماهنگی با طبیعت است. توانمندی جسم، ابزار است؛ و فهم کوه، مقصد. یکی تن را می‌سازد، دیگری جان را.

جان کلام:

آن‌که کوهستان را می‌شناسد، خود را می‌شناسد؛ زیرا کوه، آیینه‌ی روح انسان است. هر پیچ، تجربه‌ای، هر قله، درسی، و هر سنگ، نشانی از پایداری و خرد. آری، توانمندی، صعود می‌آورد و شناخت آرامش.

# پاورقی-کوهستان
# انجمن_کوه‌نویسان
# خوزستان-زاگرس
# کوه‌نویس_زارعیان

خروج از نسخه موبایل