نماد سایت پایگاه فرهنگی اجتماعی سپهر جنوب

از موسیقی و نقالی تا حافظ‌خوانی و فن بیان

جشن پایان دوره تابستانه هنرجویان مؤسسه فرهنگی هنری گنتار شیرین دشتی، با حضور پرشور هنردوستان و هنرمندان در تالار فرهنگسرای شهید شهریاری خورموج برگزار شد؛ جشنی که در آن، کودکان و نوجوانان سهم اصلی صحنه را بر عهده داشتند و هر اجرا، گوشه‌ای از مسیر آموزشی آنان را روایت می‌کرد.

از همان دقایق ابتدایی، حضور خانواده‌ها و علاقه‌مندان چنان چشمگیر بود که ظرفیت صندلی‌های سالن پاسخگوی جمعیت نبود. با وجود پیش‌بینی صندلی‌های سیار، در ادامه شماری از حاضران ناچار شدند تا پایان برنامه روی زمین بنشینند یا ایستاده شاهد برنامه باشند. تصویری که شاید بیش از هر آمار و گزارشی، میزان استقبال مردم از فعالیت‌های فرهنگی و هنری و علاقه آنان به دیدن فرزندانشان بر صحنه را نشان می‌داد.

 

 

اما گرمای سالن و کمبود جا، نتوانست از شور و هیجان آن شب کم کند. نگاه‌های مشتاق خانواده‌ها به صحنه دوخته شده بود و هر بار که نام یک هنرجو برای اجرا اعلام می‌شد، بخشی از سالن با تشویق و لبخند همراه می‌شد.

صحنه‌ای برای کودکان

بخش موسیقی کودک از جمله قسمت‌های پررنگ این جشن بود. جایی که کودکان، حاصل تمرین‌های تابستانی خود را در قالب اجراهای موسیقایی ارائه کردند.

اوینا هاشمی، اوینا نمازی، سارانورمحمد، درسا زارعی، فاطمه شاکری، هستی شاکری، سایه شاکری، احسان اسماعیلی، رقیه جعفری، ترنم راستخواه، ترنم عبدالشهی، آریا فقیهی، همایون اسماعیلی، محمدپارسا مزارعی، زهرا اشکو، مهنا کازرانی، حلما زارعی، ثمین کاملی، حلما دربندی، نورا شیخیانی و اریسا اسدپور خاجگانی، از هنرجویانی بودند که در بخش موسیقی کودک به مربی گری انسیه عاشوری روی صحنه رفتند.

 

 

برای بسیاری از این کودکان، شاید این اجرا نخستین تجربه جدی حضور در برابر جمعیتی چنین گسترده بود؛ تجربه‌ای که فراتر از یک اجرای هنری، تمرینی برای اعتمادبه‌نفس، حضور اجتماعی، نظم، تمرکز و غلبه بر اضطراب صحنه به شمار می‌رفت.

در میان تماشاگران، نگاه‌های هیجان‌زده والدینی که اجرای فرزندشان را دنبال می‌کردند، خود بخشی از زیبایی این شب بود؛ شبی که در آن، موفقیت فقط در درست نواختن یا اجرای بی‌نقص خلاصه نمی‌شد، بلکه نفس ایستادن یک کودک روی صحنه و تجربه کردن لحظه‌ای تازه، خود یک دستاورد بود.

وقتی کودکان روایتگر شاهنامه شدند

نقالی نیز یکی دیگر از بخش‌های جذاب جشن بود؛ هنری که پیوندی عمیق با ادبیات، فرهنگ ایرانی و حافظه تاریخی مردم دارد و در این برنامه، توسط نسل تازه‌ای از علاقه‌مندان به اجرا و روایت به صحنه آمد.

نورا شیخیانی، بهار شیخیانی، ساره کاملی، درسا زارعی، حلما زارعی، اریسا اسدپور، المیرا محمودی، تسنیم حاجی‌زاده، مهرسا هنگامیان، ریحانه باغبانی، آریانا چاهشوری، معصومه فقیه و سیده زهرا لطیفی، در بخش نقالی جشن به اجرای برنامه پرداختند.

ایستادن کودکان و نوجوانان در جایگاه نقال و روایت داستان‌های ادبی و حماسی، تصویری بود از اینکه آموزش هنر می‌تواند هم‌زمان با پرورش مهارت اجرا، زمینه ارتباط نسل جدید با میراث ادبی و فرهنگی را نیز فراهم کند.

حافظ، مهمان دیگر این شب

در ادامه برنامه، حافظ‌خوانی حال‌وهوای دیگری به جشن بخشید. محمدعرفان و محمد تیموری با هدایت حمید زارعی، در بخش حافظ‌خوانی، روی صحنه حاضر شدند و با خوانش اشعار حافظ، سهمی از ادبیات کلاسیک فارسی را در این جشن به خود اختصاص دادند.

قرار گرفتن حافظ‌خوانی در کنار موسیقی، نقالی و فن بیان، نشان می‌داد که فعالیت آموزشی مؤسسه گنتار صرفاً به آموزش یک مهارت هنری محدود نیست و تلاش دارد مجموعه‌ای متنوع از تجربه‌های فرهنگی و هنری را در اختیار هنرجویان قرار دهد.

 

 

تمرین سخن گفتن و دیده شدن

فن بیان نیز از دیگر بخش‌های این برنامه بود؛ مهارتی که در دنیای امروز، تنها یک توانایی هنری محسوب نمی‌شود و در ارتباط اجتماعی، ارائه، سخن گفتن و حضور مؤثر در جمع اهمیت ویژه‌ای دارد. وی با اشاره به فعالیت‌های گنتار در برگزاری کلاس‌ها، کارگاه‌ها، نمایشگاه‌ها و برنامه‌های فرهنگی و هنری، از تلاش‌های حمید زارعی و انسیه عاشوری در حوزه فعالیت‌های فرهنگی و هنری شهرستان تقدیر کرد و بر ضرورت اجرای برنامه‌هایی متناسب با پیشینه فرهنگی و تاریخی دشتی تأکید داشت.

 

 

شبی برای فراموش نکردن

جشن پایان دوره تابستانه گنتار، در ظاهر مراسمی برای پایان یک دوره آموزشی بود؛ اما آنچه در تالار فرهنگسرای شهید شهریاری خورموج اتفاق افتاد، چیزی فراتر از یک مراسم اختتامیه بود.

کودکانی که ساز به دست گرفتند، نوجوانانی که نقال شدند، جوانانی که در گروه موسیقی روی صحنه آمدند، هنرجویانی که حافظ خواندند یا فن بیان خود را به نمایش گذاشتند و خانواده‌هایی که ساعت‌ها برای تماشای آنان در سالن ماندند، همگی بخشی از یک تصویر بزرگ‌تر بودند. تصویری از شهری که هنوز برای هنر، ادبیات، موسیقی و تربیت نسل تازه هنرمندانش ظرفیت و اشتیاق دارد.

شاید مهم‌ترین اتفاق آن شب، نه یک اجرای خاص و نه یک تشویق طولانی، بلکه همان لحظه‌ای بود که یک کودک یا نوجوان، در برابر جمعیت ایستاد و فهمید می‌تواند دیده شود، شنیده شود و آنچه را آموخته است با دیگران قسمت کند.

تابستان برای هنرجویان گنتار به پایان رسید، اما صحنه آن شب نشان داد که کلاس‌های هنر، اگر به تجربه و اجرا پیوند بخورند، می‌توانند آغاز راهی طولانی باشند؛ راهی که از یک کلاس کوچک در خورموج شروع می‌شود و شاید روزی به صحنه‌های بزرگ‌تر هنر ایران برسد.

و آن شب، تالار فرهنگسرای شهید شهریاری خورموج فقط شاهد پایان یک دوره آموزشی نبود بلکه شاهد جوانه زدن رویاهایی بود که هنوز نام بسیاری از آنها را نمی‌دانیم. فاطمه کهنسال، احمدرضا واعظی و مهدیه فقیه به مربی گری زهرا زارعی که مجری جشن نیز بود هنرجویانی بودند که در بخش فن بیان به اجرای برنامه پرداختند و نشان دادند که صحنه می‌تواند مدرسه‌ای برای آموختن سخن گفتن، شنیدن و ارتباط برقرار کردن باشد.

 

 

 

از کودکی تا جوانی؛ یک صحنه، چند نسل هنری

یکی از ویژگی‌های جشن پایان دوره گنتار، حضور هنرجویان در گروه‌های سنی مختلف بود. اگر در بخش نخست برنامه، کودکان کوچک‌تر با موسیقی و نقالی روی صحنه آمدند، در بخش موسیقی نوجوانان و جوانان، گروهی از هنرجویان باتجربه‌تر فضای متفاوتی را رقم زدند.

شکیبا زارعی، پرهام زارعی، صاحب لطیفی، امیرطاها فقیهی، علیرضا خیام، آیه ذاکری، فاطمه معصومی، زهرا حسینی، امیررضا مقیمی، مهرسا غریبی، النا تیموری، ایلیا تیموری، سید بزرگمهر بهرسی، الناز استادی، مدیا کارفرما، مانا کارفرما، متین صالح احمدی، زهرا چیکانی، هستی شاکری و سینا سعیدیان، اعضای گروه موسیقی نوجوان و جوان بودند که در این جشن به اجرای برنامه پرداختند.

حضور این گروه به سرپرستی مهدی غفاری در کنار کودکان، تصویری از یک مسیر آموزشی پیوسته را پیش چشم مخاطبان قرار داد؛ مسیری که می‌تواند از نخستین تجربه‌های کودکانه آغاز شود و به فعالیت جدی‌تر نوجوانان و جوانان در عرصه هنر برسد.

 

 

گنتار؛ از کلاس تا صحنه

آنچه در این جشن بیش از هر چیز خودنمایی می‌کرد، فاصله میان «کلاس آموزشی» و «صحنه واقعی» بود که برای هنرجویان تا حد زیادی از میان رفته بود.

کلاس هنری زمانی می‌تواند اثرگذارتر شود که هنرجو فرصت تجربه کردن آموخته‌های خود را نیز پیدا کند؛ فرصت دیده شدن، اجرا کردن، اشتباه کردن، اصلاح کردن و دوباره روی صحنه رفتن.

مؤسسه فرهنگی هنری گنتار شیرین دشتی در دوره تابستان، مجموعه‌ای از آموزش‌های فرهنگی و هنری را در رشته‌های مختلف دنبال کرد و جشن پایان دوره، فرصتی بود تا بخشی از نتیجه این آموزش‌ها در برابر خانواده‌ها و علاقه‌مندان قرار گیرد.

در کنار اجراهای موسیقی، نقالی، حافظ‌خوانی و فن بیان، فعالیت‌های نقاشی و طراحی هنرجویان مؤسسه نیز در قالب نمایشگاهی در نگارخانه فرهنگسرای شهید شهریاری خورموج به نمایش درآمد. نمایشگاهی که حدود ۸۰ هنرجوی نقاشی و طراحی را دربر می‌گرفت و حاصل بخشی از تمرین‌ها و آموخته‌های تابستانی آنان بود.

 

 

پشت صحنه این همه اجرا

هیچ صحنه‌ای بدون پشت صحنه شکل نمی‌گیرد. پشت این اجراها، مجموعه‌ای از مربیان و استادانی قرار داشتند که در طول دوره آموزشی، مسئولیت آموزش و پرورش هنرجویان را بر عهده داشتند.

انسیه عاشوری، شکیبا زارعی، حمید زارعی، فاطمه هاشم‌پور، زهرا زارعی، سیده زهرا بهرسی، فاطمه حسینی، سیده سارا جعفری، سارا منفرد، ایوب نظری، عرفان سعیدی، مهدی حجتی، حماسه حق‌پرست، سید محمد جعفری، سید کریم موسوی، مهدی غفاری، سید احمد جعفری، جواد صفتی، ملیکا صیادی و نگار ابراهیمی، جمعی از استادان و مربیانی بودند که در فرآیند آموزش هنرجویان مؤسسه نقش داشتند.

در پایان این جشن نیز از مربیان و هنرجویان تقدیر شد؛ تقدیری که تنها پایان یک دوره آموزشی نبود، بلکه ادای احترام به مجموعه‌ای بود که در طول تابستان، وقت و توان خود را برای آموزش و پرورش استعدادهای نسل تازه به کار گرفته بودند.

 

 

هنر؛ یک کلاس بزرگ برای زندگی

حمید زارعی، عضو هیئت‌مدیره مؤسسه فرهنگی هنری گنتار شیرین دشتی، در این جشن با اشاره به ضرورت توجه به استعدادهای کودکان و نوجوانان، این روز را روز «جشن بالندگی، خلاقیت و جوشش امید» توصیف کرد و گفت: حاصل ماه‌ها تلاش فرزندان این شهر در کلاس‌های فرهنگی و هنری، اندیشه و ادب، اکنون پیش چشم خانواده‌ها قرار گرفته است.

او با اشاره به پیشینه فرهنگی و هنری دشتی، بر ضرورت ایجاد فضایی امن، پویا و بالنده برای پرورش نسل جدید تأکید کرد و هنر را از ابزارهای مؤثر در تقویت نشاط اجتماعی، اعتمادبه‌نفس و حفظ هویت فرهنگی دانست.

زارعی همچنین تأکید کرد که مؤسسه گنتار خود را صرفاً یک آموزشگاه نمی‌داند و هدف آن، ایفای نقش به عنوان مجموعه‌ای فرهنگی و هنری در کنار نهادهای متولی و مشارکت در رویدادها، کارگاه‌ها، جشنواره‌ها و برنامه‌های فرهنگی شهرستان است.

او در پایان خطاب به هنرجویان گفت که پایان تابستان، پایان راه نیست، بلکه می‌تواند آغاز مسیر تازه‌ای برای پرواز هنری آنان باشد.

 

 

مؤسسات فرهنگی؛ بازوهای اجرایی فرهنگ

شاهین نجفی، رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان دشتی، نیز در این مراسم با تقدیر از فعالیت‌های مؤسسه فرهنگی هنری گنتار شیرین دشتی، مؤسسات فرهنگی و هنری و انجمن‌ها را از نیروهای اجرایی توانمند اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان دانست و بر نقش آنان در کشف استعدادهای نسل جدید و ارتقای سطح فرهنگی جامعه تأکید کرد.

 

خروج از نسخه موبایل