تاریخ هنرهای رزمی و کونگ‌فو در استان بوشهر با نام استاد قاسم عباسیانپور در هم تنیده است. او تاریخ کونگ‌فوی بوشهر و بنیانگذار هنر رزمی کونگ‌فو توآ در استان بوشهر است. از نوجوانی سبک توآ را نزد اساتید برجسته کشور آموخت و برای آموختن این هنر رزمی، دشواری‌های راه را در چند دهه از عمر خود به جان خرید. اشتغال به کار صنعتی از صبح علی الطلوع تا غروب آفتاب در شرکت صنعتی دریایی ایران (صدرا) و علاوه بر آن، تنگناهای مالی و معیشتی نه مانع از هنر آموزی او نزد اساتید خود در دزفول و زنجان و تهران شد و نه مانع از سرکشی به باشگاه‌های تحت نظر و نظارت بر کار مربیان و اساتید پرورش یافته خود از جنوب تا شمال استان بوشهر و حتی در برخی شهرهای استان خوزستان و نه مانع از تمرینات سخت و طاقت فرسایی که داشت. او تمام خود را بدون هیچ چشم داشتی در راه تعلّم و تعلیم این هنر رزمی خرج کرد و هنر خود را نه برای نام و نه برای نان، که همواره برای اعتلای فرزندان این مرز و بوم به کار گرفت. او باشگاه خود در دو استان بوشهر و خوزستان را «آماتا» نام گذاشت. آماتا از اسامی پارسی مردان به معنای اصیل و نجیب و بزرگ‌زاده است.
استاد عباسیانپور شالبند قهوه‌ای (بالاتر از شالبند مشکی در سبک سنتی) در سبک رزمی کونگ‌فو توآ داشت و پس از چند دهه آموزش عملی این سبک، در سال ۱۴۰۳ بر آن شد تا سبک خود را به گونه‌ای دیگر و با تحریر و تالیف و تدوین و چاپ کتاب – نه آن گونه که پیش از این دیگر اساتید ارجمند به آموزش تکنیک‌ها پرداخته‌اند – به هنرجویان و هنرآموزان این سبک و عموم جوانان معرفی نماید. برای این منظور، با فروتنی از تمام اساتید و همراهان باشگاه‌های زیر نظر خود دعوت نمود تا با او همکاری نمایند و نهایتاً در این بین، استاد عبدالصاحب اقدسی، استاد اسماعیل خواجه‌گیری، سیدعیسی حسینی‌منفرد و داریوش محبی مدیر مسئول هفته‌نامه نخل و دریا با ایشان همراه شدند.
جلسات و گفتگوهای این کارگروه از آبان ۱۴۰۴ شکل گرفت و در نخستین جلسه در بندر گناوه حول کیفیت و چگونگی انجام کار برنامه ریزی شد. کتاب اول به «آناتوآ» اولین خط کونگ‌فو توآ می‌پردازد که مطالب و محتوای آن با تشریح و توضیحات استاد عباسیانپور به تحریر در آمده و آماده ویراستاری می‌باشد. فوت ناگهانی و غم انگیز استاد در پگاه پاییزی شنبه ۲۵ مهرماه ۱۴۰۵ در سن ۵۸ سالگی سبب شد تا این کتاب که به حول و قوه الهی و به همت کارگروه به چاپ خواهد رسید، اولین و آخرین کتاب استاد باشد، اما امید است شاگردان استاد در آینده به ادامه این راه و تحریر و تالیف کتاب‌های بعدی اهتمام نمایند.
باید گفت که اگر چه کتاب عمر استاد قاسم عباسیانپور در نخستین ماه پاییز ۱۴۰۵ بسته شد، ولی مادام که شاگردانش به پرورش فرزندان این مرز و بوم می‌پردازند و سپس شاگردان شاگردانش و … ، کتاب آثار زندگانی او همچنان باز است و باز خواهد ماند.
در پایان، بخشی از مقدمه کتاب استاد تقدیم می‌گردد :
کونگ‌فو هنر است؛ هنری که از تن به روان و از روان به تن توامان به کاویدن و ساختن است. کونگ‌فو توآ که آن را کونگ‌فوی ایرانی هم می‌گویند، هنری رزمی با هفتاد و سه هزار تکنیک و ترکیب و عکس‌العمل سازی بر خطوط و محورهای قرینه و متقارن در سیصد و شصت درجه، هم آهنگ با سیستم عصبی، عضلات، تاندون‌ها و رباط‌ها با حرکات دورانی و استوار بر هفت مایگاه است و بر طبق سوگندنامه‌ی آن، «هنری بزرگ با دانشی سامانگر، با شناخت نیکی‌های درونی خویش یعنی هنر خودشناسی، هنر خودسازی، هنر خودیاری، هنر انسان‌سازی و هنر ساختن ساختمان بدنی و آفریدن هم‌آهنگ‌های راستین که از دروازه اندیشه پیوسته به جهان معنی و هستی ناشناخته می‌ریزد» و از این روی به آموزشگاه کونگ‌فو توآ «دانشکده انشاء تن و روان» اطلاق می‌شود.
همراه شدن در این دانشکده با امضای سوگندنامه‌ای است که اعتبار نخستینِ این هنر است و تمام هفتاد و سه هزار تکنیک و ترکیب و عکس‌العمل، بدون آن مفهوم نمی‌یابد. هنرجو در آغاز همراه شدن سوگند یاد می‌کند که از روی پاکی و پاک‌دلی، از روی مروت و رادمردی، از روی وفا و مردمی و سرانجام به فرمان خون و سرشت انسانی و ناموس‌های ازلی که در چشم‌انداز تاریخ ما همه‌جا پیشتاز و جان‌پناه انسانیت بوده و هست، منشأ اثر نیک و پدیدآرنده تواناترین تواناییِ نیک برتر که بازتاب‌کننده هستیِ هست‌هاست سرافراز گردد….
