لطفا کمی منتظر بمانید ...

×
Generic selectors
Exact matches only
جستجو در عنوان
جستجو در محتوا
Post Type Selectors

سر تیتر خبرها

صفحه اصلی › › خبرنگاری یعنی صدای مردم بودن

۱۶, مرداد,۱۴۰۵ | ۱۲:۱۹ ب.ظ

8108

17

بدون دیدگاه

«سعید رضایی»، روزنامه‌نگار و پژوهشگر ارتباطات در گفت‌وگو با «نخل و دریا» از پیچ‌ و خم‌های حرفه خبرنگاری می‌گوید

خبرنگاری یعنی صدای مردم بودن

حسن پویا _ روزنامه نگار

پایگاه محیط زیستی و فرهنگی اجتماعی «سپهــر جنــوب» 

در فضای پرالتهاب رسانه‌ای امروز که مرز میان خبر و حاشیه هر روز باریک‌تر می‌شود، بازگشت به اصول حرفه‌ای و پیوند دادن دانش آکادمیک با تجربه میدانی، ضرورتی انکارناپذیر است. سعید رضایی، دانش‌آموخته دکتری علوم ارتباطات و مدیر خبرگزاری مهر در استان بوشهر، از جمله چهره‌هایی است که همزمان در دو ساحت اجرایی و رسانه‌ای قلم می‌زند. او در گفت‌وگویی صمیمانه از تجربه‌های پانزده‌ساله خود، چالش‌های مطالبه‌گری و آرمان‌های رسانه‌ای‌اش سخن می‌گوید.

پیوند میان علم و رسانه

در چه رشته ای تحصیل کرده اید و ورود شما به دنیای رسانه چگونه بود؟

مهندس برق، کارشناس ارشد فناوری اطلاعات و دانش‌آموخته دکتری علوم ارتباطات. زیست حرفه‌ای من طی سال‌های متمادی در تلاقی رسانه، روابط عمومی و پژوهش تعریف شده است. آغاز این مسیر به دوران نوجوانی و دهه هفتاد بازمی‌گردد؛ زمانی که کارم را با نوشتن در هفته‌نامه‌های محلی شروع کردم. پس از آن، با ظهور موج بلاگ‌نویسی، تجربه‌ای نو از تولید محتوا را کسب کردم و در نهایت، مسیر خبرنگاری را در رسانه‌های حرفه‌ای به صورت جدی ادامه دادم. اکنون بیش از ۱۵ سال است که به صورت مستمر با خبرگزاری مهر همکاری دارم و در حال حاضر نیز توفیق خدمت به عنوان مدیر روابط عمومی منطقه ویژه اقتصادی بوشهر و مدیر این خبرگزاری در استان را دارم.

در کنار این سوابق اجرایی، نگاه پژوهشی همواره قطب‌نمای فعالیت‌های من بوده است. طی سال‌های اخیر تمرکز مطالعاتی‌ام را بر حوزه ارتباطات و روابط عمومی معطوف کرده‌ام و خوشبختانه بخشی از این پژوهش‌ها در مجلات معتبر علمی منتشر شده و مورد استناد سایر پژوهشگران قرار گرفته است. اعتقاد راسخ دارم که فعالیت رسانه‌ای زمانی به کمال اثربخشی می‌رسد که بر ستون‌های دانش و نگاه علمی استوار باشد.

شیرین‌ترین و تلخ‌ترین لحظه خبرنگاری شما چه بوده است؟

خبرنگاری، مواجهه هر روزه با تپش‌های قلب جامعه است؛ از شادی‌ها تا رنج‌های جانکاه. شیرین‌ترین لحظه برای من، نه در تیترهای جنجالی، که در گره‌گشایی از کار مردم نهفته است. زمانی که گزارشی پیگیری می‌شود، صدای دردمندی به گوش مسئولان می‌رسد و به ثمر می‌نشیند؛ از حل مشکل آب یک روستا گرفته تا بهره‌برداری از جاده‌ای که مطالبه سال‌های مردم بوده است. اینکه خبرنگار، بخشی از فرآیند توسعه و عدالت‌خواهی باشد، والاترین پاداش این حرفه است.

در نقطه مقابل، تلخ‌ترین لحظات مربوط به زمانی است که قلم خبرنگار در برابر کوه مشکلات و رنج‌های مردم، ناتوان می‌ماند. دیدن تکرارِ رنج، بدون آنکه گوشی برای شنیدن یا دستی برای حل مشکل باشد، عمیقاً دردناک است. همچنین مواجهه با مدیرانی که به‌جای پاسخگویی، دست به شکایت می‌برند یا فشارهای غیرحرفه‌ای که با هدف محدود کردن جریان آزاد اطلاعات اعمال می‌شود، از دشواری‌های این مسیر است. با این‌همه، معتقدم خبرنگار باید فارغ از این فشارها، امانت‌دار حقیقت باقی بماند. من در تمامی این سال‌ها کوشیده‌ام استقلال حرفه‌ای خود را فدای مصلحت‌اندیشی‌های کاذب نکنم و همواره صدای مردم باشم.

دوست دارید مهم‌ترین خبری که در زندگی حرفه‌ای خود گزارش می‌کنید چه باشد؟

هر خبری که لبخند بر لبان مردم بنشاند، امید را در جامعه تزریق کند و گامی در مسیر توسعه و رفاه باشد، برای من ارزشمند است. از اشتغال جوانان گرفته تا رونق آبادانی کشور، همگی امیدآفرین‌اند. اما اگر از من بپرسید که آرمانی‌ترین تیتر زندگی حرفه‌ای‌ام چیست، بدون درنگ می‌گویم: گزارش خبر ظهور حضرت ولی‌عصر (عج) و برپایی حکومت جهانی عدل.

مشتاق روزی هستم که جهان به وعده الهی برسد و بساط ظلم و تبعیض برای همیشه جمع شود. روزی که امنیت، عدالت، معنویت و آرامش نه در شعار، که در بطن زندگی انسان‌ها جاری شود. این مهم‌ترین خبری است که می‌تواند یک روزنامه‌نگار در طول تاریخ مخابره کند؛ خبری که فراتر از مرزها، بشریت را به طعم واقعی عدالت دعوت می‌کند.

انتهای پیام/
برچسب ها : , ,

https://sepehrjonoub.ir?/p=8108