مشت‌های گره کرده‌ی مردم عدالت‌خواه جهان کو؟ جهانیان باید مقابل این جنایت بزرگ و نابخشودنی بایستند و در مسیر خرد جمعی تا رسیدن به صلح پایدار جهانی گام بردارند. مطالعه‌ی تاریخ به ما می‌آموزد که تمام انقلاب‌هایی که سبب ایجاد رشد و تعالی در جهان شده، توسط مردم اتفاق افتاده نه صاحبین منصب… در خصوص پرواز معصومانه‌ی فرشتگان میناب، گرچه انتظار می‌رود شورای امنیت سازمان ملل متحد در راستای انجام مسئولیت اصلی خود طبق منشور، اقدام جدی کند اما وظیفه‌ی اصلی با مردم دنیاست که در این‌چنین بزنگاه‌هایی موضع مقتدرانه‌ی خود را علیه ظلم و جنایت نشان دهند و از حقوق پایمال شده‌ی کودکان بی‌گناه و خانواده‌های داغدارشان دفاع کنند. مگر خرد جمعی چیزی جز این مفهوم است که قدرت گروه و برآیند نظریات جمعی، سبب به ثمر رسیدن اتفاقات هوشمندانه خواهد شد؟

رسیدن صلح و ثبات به جهان تنها زیر سایه‌ی آرزو کردن محقق نخواهد شد… مادامی که خواست و اراده‌ی انسانها به صورت واضح و روشن در مقابل ظلم و جنایت و استعمار خود را نشان ندهد، رسیدن به نتیجه‌ی مطلوب میسر نخواهد بود. خرد جمعی ضمیر ناخودآگاه جمع است. آیا امروز جهان و جهانیان با ظلم و استعمار مخالفند؟ آیا در مقابل استعمار ایستاده‌اند؟ خرد جمعی همان «جانِ جمعی» و «روحِ جمعی» است که بهترین قضاوت را ارائه می‌دهد.

تمدن ایران همواره مقابل ظلم و ستم ایستاده و مطالعه‌ی تاریخ و فرهنگ کشورمان نشان می‌دهد که ایرانیان همواره الگوی ایستادگی و ظلم‌ستیزی بوده‌اند؛ امید است که اکنون الگویی برای جهانیان باشیم تا در مقابل این بی‌عدالتی آشکار قد علم کنند و با دیدن جای خالی فرشته‌ها در کلاس درس، میز و صندلی و تخته‌ی متلاشی و کوله‌پشتی های خاکی و همچنین برای غم جانکاه بازماندگان این حادثه‌ی دلخراش و هموطنان این معصومین قیام کنند.

برای فاجعه‌ی مدرسه‌ی میناب و پرواز فرشتگان، ابتدا به عنوان یک انسان، سپس در جایگاه یک مدرس و معلم بر خود واجب دانسته‌ام مردم جهان را دعوت به ظلم‌ستیزی و محکوم کردن این جنایت آشکار و سایر جنایات جنگی در جهان کنم. امید که ایران الگویی باشد برای رسیدن به «خرد جمعی» در جغرافیای جهان…

پی نوشت: مدرسه شجره طیبه میناب در نخستین روز از حمله آمریکایی صهیونیستی به ایران اسلامی در روز نهم اسفندماه هدف موشک‌های آمریکایی قرار گرفت و ۱۶۵ تن(جانِ معصوم) به شهادت رسیدند.