۱۷, مرداد,۱۴۰۵ | ۱۰:۵۹ ب.ظ
8129
29
بدون دیدگاه
لطفا کمی منتظر بمانید ...
سر تیتر خبرها
۱۷, مرداد,۱۴۰۵ | ۱۰:۵۹ ب.ظ
8129
29
بدون دیدگاه

غلامرضا سیفزاده: فعالیت خود را از سال ۱۳۶۵ آغاز کردم. مهمترین انگیزهام عشق و علاقه به حرفه خبر و رسانه بود. همین علاقه باعث شد با وجود همه سختیها در این مسیر بمانم و سالها با تمام توان خدمت کنم.
تاریخ دقیق آن را به خاطر ندارم، اما به یاد دارم مجموعهای از گزارش فعالیتهای فصلی دستگاههای اجرایی استان، چند خبر ورزشی، وضعیت هوا و اوقات شرعی را اجرا کردم.
آن زمان هیچ دوره آموزشی تخصصی برای گویندگی ندیده بودم و طبیعی بود که استرس زیادی داشته باشم، اما عشق به کار باعث شد بر آن غلبه کنم.
بهترین خاطرهام استمرار حضور در کنار همکاران و دوستان واحد خبر است؛ فضایی صمیمی که همه با عشق برای اعتلای رسانه تلاش میکردند.
آن زمان با کمترین تعداد نیرو، حجم زیادی از کارها انجام میشد. خودم علاوه بر دریافت خبر، سردبیری میکردم، خبر تهیه میکردم، مونتاژ و تدوین انجام میدادم و سپس خبر رادیو ساعت ۱۶ و خبر تلویزیون ساعت ۱۶:۴۵ را اجرا میکردم. آقای رجبزاده نیز در شیفت خبر علاوه بر گویندگی همین مسئولیتها را برعهده داشتند. سرکار خانم طباطبایی نیز از گویندگان پرتلاش و موفق بودند که در گویندگی، خبرنگاری و سردبیری حضوری مؤثر و پررنگ داشتند.

آن روزها همه چیز بهصورت آنالوگ انجام میشد، اما امروز تجهیزات کاملاً دیجیتال، امکانات گستردهتر، نیروی انسانی بیشتر و نیروهای متخصصتر در اختیار رسانه قرار دارد.
به اعتقاد من، فضای مجازی تا حدودی موجب کمرنگ شدن جایگاه رسانه ملی شده است. البته شبکههای اجتماعی الزاماً مسئولیتی در قبال صحت اخبار خود احساس نمیکنند و همین موضوع، تفاوت اصلی آنها با رسانههای حرفهای است.
گوینده نباید دلبسته شهرت و محبوبیت باشد. اگر کارش را عاشقانه، دقیق و مسئولانه انجام دهد، محبوبیت خودبهخود حاصل خواهد شد.
امانتداری و بیطرفی جزئی جداییناپذیر از حرفه گویندگی است. خبر بخشی از دارایی و حتی ناموس یک گوینده محسوب میشود و این اصل امروز نیز باید حفظ شود.
بله. بارها پیش آمده بود که با وجود ناراحتیهای شخصی یا حتی از دست دادن یکی از عزیزان، باید احساساتم را مدیریت میکردم تا مخاطب هیچ نشانهای از آن را در اجرای خبر احساس نکند.
اعتماد گذشته را امروز کمتر میبینیم؛ البته این مسئله تا حدی در همه رسانههای دنیا طبیعی است.
به نظر من، مهمترین پیامد آن، کمرنگ شدن تلاش و سختکوشی در برخی بخشهای خبری است؛ هرچند گویندگان حرفهای همچنان جایگاه و محبوبیت خود را حفظ میکنند.
بله، معتقدم رسانه رسمی همچنان مرجع اصلی اطلاعرسانی است و باید برای حفظ این جایگاه، بیش از گذشته مراقب اعتماد مخاطبان باشد.
یک گوینده میتواند خبرنگار خوبی باشد، اما به ندرت پیش میآید که هر خبرنگار بتواند به یک گوینده حرفهای تبدیل شود.
مهمترین چالش، رقابت با فضای مجازی و انتخابی است که مخاطب برای دریافت خبر انجام میدهد.
بدون تردید گذشته سختتر بود؛ زیرا دسترسی به اطلاعات بسیار محدودتر بود و امکانات امروز وجود نداشت.
مردم هر استان، بهویژه بوشهر، انتظار دارند رسانه محلی مطالبات و مشکلات آنان را منعکس کند و این وظیفه بسیار مهمی است.
همکاران ما تمام تلاش خود را برای خدمت به مردم انجام میدهند، اما طبیعی است که همه مسائل و مشکلات امکان طرح در رسانه را پیدا نکنند و رسانه ناچار است مهمترین موضوعات را در اولویت قرار دهد.
رویدادهای مهم بسیاری را در طول سالهای فعالیت تجربه کردهام، اما اکنون نمیتوانم تنها یک مورد را به عنوان مهمترین رویداد نام ببرم.
اگر استعداد این کار را در خود میبینند، با تمرین، ممارست، بهرهگیری از استادان این فن و افزایش دانش رسانهای، حتماً به موفقیت خواهند رسید. مهمتر از همه اینکه هدفشان نباید صرفاً شهرت باشد.
دسترسی به فناوریهای نوین و دانش رسانهای گستردهتر، بزرگترین مزیت نسل جدید است؛ اما باید برای جلب اعتماد بیشتر مخاطبان تلاش کنند.
خیر. ما در زمان خود، با امکانات و شرایط همان دوران، با عشق و علاقه کار کردیم و موفق بودیم؛ اما امروز دیگر آن توان و انگیزه را در خود نمیبینم.
روز خبرنگار را صمیمانه به همه همکاران عزیز تبریک میگویم و برای آنان آرزوی موفقیت دارم. امیدوارم این روز، فرصتی برای توجه بیشتر مسئولان به رفع کاستیهای جامعه خبرنگاری، قدردانی از خدمات ارزشمند آنان و توسعه حوزههای خبری و فناوریهای نوین رسانهای باشد.
«دیروز سرمایه اصلی رسانه، عشق و تعهد بود؛ امروز فناوری به آن افزوده شده است، اما اعتماد مردم همچنان مهمترین سرمایه هر رسانه است.»