مجازی شدن فعالیت دانشگاهها و مدارس از جهاتی بسیار خوب و آثار و ثمرات و برکات مثبت آن فراوان است به شرطی که آموزش ها از سوی استادان، دبیران و آموزگاران در دالان های مجازی آموزش به درستی و سر وقت خودشان انجام گیرد و از سوی دیگر اینترنت هم یاری کند و به آسانی و با سرعت معقول و منطقی آن در اختیار فراگیران باشد تا ورود دانش آموزان و دانشجویان به این نوع از آموزش ها موجب سرخوردگی و نارضایتی یا دلزدگی آنان در مسیر انتخاب این روش آموزشی نگردد.

اگر از نگاه وزارتخانه های علوم و آموزش و پرورش ،مجازی شدن دانشگاهها و مدارس و غیر حضوری شدن همه کلاسها و دروس دانش آموزی و دانشجویی امکان پذیر نیست لا اقل در فصل پاییز که فصل بروز انواع بیماریها، خشکی هوا و بسیاری مخاطرات طبیعی است این مهم را در مقطعی از سال تحصیلی،اجرا کنید.

از آنجا که شهرداریها، بویژه معاونت ترافیک کلانشهرها توان لازم برای مقابله با آلودگی هوا را در طی دهها سال گذشته نداشته و ندارند ومدیریت شهری کلانشهرها در زمینه کاهش آثار بد و بسیار خطرناک آلودگی هوا هرگز نتوانسته و نمیتواند مدیریت لازم را اعمال نماید لا اقل نیروی انتظامی طرحی را با حمایت عوامل بالادستی خود تهیه و مصوب و اجرایی کند که برخی خودروها با پلاکهایی مشخص در طول شبانه روز در برخی مسیرها تردد نداشته باشند و یا نسبت به تردد خودروهای سرویس مدارس برنامه ریزی لازم داشته باشد تا آلودگیهای کمتری از هوای کلانشهرها را شاهد باشیم.

شهرداریها باید به دلیل ترک فعلهای شان در زمینه مقابله با آلودگی هوا و عدم همراهی هایشان در رابطه با انجام تعهدات خود در برابر مدارس و ادارات آموزش و پرورش و دانشگاهها پاسخگو باشند و لا اقل در ایام آلودگی هوای کلانشهر ها استفاده از وسایل نقلیه عمومی از جمله مترو و اتوسهای درون شهری را برای دانش آموزان و دانشجو یان رایگان اعلام کنند تا مردم هم مجبور نباشند خودروهای فرسوده و شخصی اشان را از منازلشان بیرون آورند.

چرا باید مردم هم تاوان درد و رنج و گرفتاریهای ترافیک کلافه کننده و هم درد و رنج و‌ مشکلات ناشی از آلودگی هوای شهرها را تحمل کنند و هزینه های گزاف آلودگی و ترافیک را بپردازند و از آن طرف هزینه حمل و نقل سفر های درون شهری اشان را از جیبشان بپردازند؟

آیا نباید برخی مدیران شهری از جمله شهرداران، معاونانشان، مدیران کل و روسای سازمانهای شهرداری، اعضای شوراها و مدیریت شهری کلانشهرها یی را که به خاطر ترک فعلهایشان در حیطه شغلی و بوجود آوردن ترافیک و آلودگی هوای شهرهای بزرگ مواخذه و یا محاکمه کرد و آنان را که نقش آفرینان اساسی در بروز این همه مشکلات ملی و محلی دارند را از مدیریتهای ناکار آمدشان برکنار نمود؟

پرسش دیگر اینکه آیا مجازی شدن علم و دانش در دانشگاهها و مدارس ما با توجه به ظهور و بروز انواع روش های یادگیری و تحصیل علم سود و منفعت بیشتری دارد یا حضوری بودن تحصیل که عواقب و عوارض بسیار دیگری به دنبال خود دارد که کمتر کسی به آن توجه داشته است؟!

قدر مسلم در آموزش غیر حضوری و یا مجازی دیگر شاهد رد و بدل شدن حرفهای رکیک بین دانش آموزان و اتلاف سوخت و انرژی کشور،هدر رفت سرمایه های معنوی کشورمان در رفت و آمد بین مدارس و دانشگاه ها…به خانه و بالعکس نمیشویم و سلامت اخلاقی و رفتاری دانش آموزان و دانشجویان هم حفظ میشود.

از اینها گذشته دانشگاهها و آموزش و پرورش کشورمان به دلیل نداشتن استراتژی آموزش و به جهت قلت بودجه های آموزشی و پرورشی در اجرای طرحها و برنامه های خود از مشکل کمبود اعتبارات دراجرای برخی طرح های مختلف و هزینه بر و صدور بخشنامه ها و …معاف میگردد و در عوض تمرکز خود را بر تقویت شیوه های نوین یادگیری و آموزشها از روش فضای مجازی و آموزشهای موبایلی،تب لتی، لپ تاپی و…. میگذارد.
نهاد تعلیم و تربیت اگرمدارسش را مجازی کند از شیوع بیماری های فصلی جلوگیری کرده و تا حدودی به گرم تر شدن کانون خانواده های معلمان و عموم فرهنگیانی که دچار مشکلات زیاد درون خانوادگی شده اند کمک زیادی خواهد کرد.همچنین اولیا هم میتوانند با صرفه جویی در حمل و نقل و مخارج دیگر فرزندانشان از جمله پول تو جیبی های روزانه آنان بر بهبود تغذیه جگرگوشگان و توجه به بهداشت فردی آنان دقت بیشتر و تلاش مضاعف تر در ساعات غیر از حضور در کلاسهای درسی مجازی عزیزانشان در منازلشان داشته باشند.

امروزه مجازی شدن کلاسهای درس و مدرسه و دانشگاه یک ضرورت مهم و فوری است و در بسیاری موارد آثار و فواید و منافع بیشتری نصیب دانش آموزان ،دانشجویان و خانواده هایشان و کل آموزش و پرورش و دانشگاهها میشود.

حضور فراگیران در سر کلاسهای درس در مدارس و دانشگاهها علاوه بر تحمیل هزینه های غیر قابل جبران به آموزش و‌پرورش و اولیای امور و یا به دانشگاهها موجب از دست رفتن سلامت روح و روان فرزندانمان در این شرایط سخت زندگی با توجه به این همه مشکلات و خطرات پیرامونیشان میگردد.

امید است متولیان امور فرهنگ و آموزش به این مهم واقف باشند که در کنار تحصیل حضوری آنان، مقطعی از زمان یا فصلی از سال تحصیلی را به حضور دانش آموزان و دانشجویان در سر کلاسهای درس غیرحضوری ترغیب و از سوی دیگر وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات (مخابرات)هم در این زمینه یاری کند و امکانات و تسهیلات خوبی در راستای توسعه و تقویت امر آموزش مجازی در اختیار عموم کل دانشجویان و دانش آموزان کشور قرار دهد.