چه عاملی باعث شد در این شرایط حساس، خانه خود را به کلاس درس تبدیل کنید؟

فشار روحی که خانواده‌ها در این شرایط جنگی و تعطیلی مدارس تحمل می‌کردند، باعث می‌شد که حوصله و صبوری کمتری نسبت به قبل راجع به آموزش و یادگیری دانش‌آموز داشته باشند و بار سنگین‌تری را نسبت به قبل تحمل می‌کردند. از آنجایی که فاصله مکانی زیادی با دانش‌آموزان نداشتم و تعطیلی مدارس، این تصمیم را از سر ناچاری و عشق به تعلیم و تربیت گرفتم. ایثار همه‌جا باید پررنگ باشد، حتی در کار و محل زندگی.

این تصمیم را چگونه و در چه زمانی نهایی کردید؟ آیا با مسئولان مدرسه هماهنگی انجام شد؟

دقیقاً از زمان دعای تحویل سال که برایشان آرزوی سلامتی کردم و بی‌نهایت دلتنگ خنده‌ها و صدای شیرینشان بودم، از خداوند خواستم هم قوت قلبم باشد و هم چراغ راهم تا در این راه موفق شوم. با مدیر مدرسه مشورت کردم و با رضایت والدین، کلاسم بعد از پایان تعطیلات نوروز به صورت حضوری در منزل آغاز شد.

در روزهای نخست با چه چالش‌هایی مواجه بودید؟

چالش‌هایی مانند قضاوت نابجا. نگرانی از هرگونه مشکلی که برای دانش‌آموز حین رفت و آمد و سر کلاس پیش بیاید. فقط خدا می‌داند که حس من به آنها چیست. فشرده شدن تدریس طی دو ساعت و نیم خیلی طاقت‌فرسا بود؛ برای من که مشکل آسم دارم و بعدازظهرها خیلی در مضیقه هستم.

برای حفظ نظم و کیفیت آموزش در فضای منزل چه تدابیری اندیشیدید؟

مانند مدرسه به نظم کلاس، حضور و غیاب و نظم دانش‌آموز اهمیت می‌دهم.

آیا برنامه درسی تغییری کرده یا طبق روال مدرسه پیش می‌رود؟

برنامه درسی مانند قبل است، اما به دلیل فشرده شدن کلاس، نگارش و روخوانی قرآن را در منزل به صورت کلیپ و عکس کار می‌کنم. البته تدریس نگارش سر کلاس انجام می‌دهم، اما نوشتارش زمان‌بر است.

روحیه دانش‌آموزان در این شرایط چگونه است؟

در بعضی از دانش‌آموزان روحیه قوی و جهادی و ایثار و جنگ به‌وجود آمده، اما برخلاف آن‌ها بعضی دیگر استرس و ترس را می‌توان حتی در کلامشان مشاهده کرد.

آیا نگرانی‌ها یا پرسش‌هایی درباره وضعیت موجود مطرح می‌کنند؟

بله، حتی گاهی اوقات کوچکترین صدایی باعث ترس و استرس شدید آن‌ها می‌شود.

شما چگونه تلاش می‌کنید فضای کلاس را آرام و امیدبخش نگه دارید؟

تدریس همراه با خلاقیت و نقاشی‌های متنوع که به عنوان تکلیف و کارهایی راجع به درس برای روزهای آینده همراه داشته باشند، مشق روزانه و تکالیف آخر هفته. ارائه دلنوشته‌های زیبا و خواندن آن‌ها. شبه‌ها در اجتماعات که طنین صدایشان باعث شادی من بود. تجدید خاطرات مدرسه و تشکیل جو شاد برای رهایی از استرس.

آیا افت تحصیلی یا کاهش تمرکز در برخی دانش‌آموزان مشاهده شده است؟

افت تحصیلی نه، اما عدم تمرکز و استرس را شدیداً احساس کردم.

نقش خانواده‌ها در همراهی با این شیوه آموزش چقدر مؤثر بوده است؟

والدین عزیز پا به پای من تلاش می‌کنند و به بچه‌ها رسیدگی می‌کنند. به رفت و آمد دانش‌آموزان و حضور و غیاب آن‌ها و ارائه به موقع تکالیف سر ساعت اهمیت می‌دهند.

این تجربه چه تفاوتی با تدریس در فضای رسمی مدرسه دارد؟

ابعاد حرفه‌ای و تجربه این تدریس چیزی فراتر از توضیح است که من به شما ارائه بدهم. احساس رضایت و زیباترین حس معلمی و پیوند عمیق که بین من و دانش‌آموزانم به وجود آمده که در مدرسه انقدر به این زیبایی و سادگی نبود. کلاس خانگی در عین سادگی، آرام‌بخش و زیباست.

آیا احساس می‌کنید مسئولیت شما در این شرایط سنگین‌تر از گذشته شده است؟

بله، حتماً و صددرصد. معلمی در این شرایط یک رسالت است، نه شغل.

بازخورد والدین و اهالی روستا نسبت به این اقدام چه بوده است؟

ان‌شاءالله که بازخورد خوبی برای یادگیری دانش‌آموزانم داشته باشد. بنده راجع به بازخورد نظری ندارم.

بازدید فرماندار و مدیر آموزش‌وپرورش چه پیامی برای شما و دانش‌آموزانتان داشت؟

بازدید فرماندار و مدیر آموزش‌وپرورش مایه دلگرمی، شادی و افتخار من و دانش‌آموزانم شد.

آیا حمایت یا امکانات خاصی برای ادامه این مسیر دریافت کرده‌اید؟

حمایت اصلی از طرف مدیر محترم بابت وسایل مورد نیاز کلاس و عنایت مدیر محترم آموزش‌وپرورش بود که کمال تشکر را از هر دو بزرگوار دارم.

این تجربه چه درسی برای شما به عنوان یک معلم داشته است؟

بهترین درس این بود که به این نتیجه برسم کار و تلاش باید واقعی باشد، نه برای رفع تکلیف.

اگر شرایط بحرانی ادامه‌دار باشد، برنامه شما چیست؟

به یاری خدا که به زودی شاهد پیروزی حق علیه باطل و شادی هم‌وطنان باشم. اما در غیر این صورت، اگر جنگ ادامه دار شد، بنده تا حد توانم به همین صورت آموزش حضوری در خدمت دانش‌آموزان عزیز می‌باشم.

فکر می‌کنید مهم‌ترین نیاز دانش‌آموزان در این روزها چیست؟

نیاز دانش‌آموزان یادگیری همراه با ایجاد فضای آرام‌بخش و تقویت روحیه می‌باشد و نیاز به سخت‌گیری‌های بی‌مورد نمی‌بینم.

اگر بخواهید پیام کوتاهی به همکاران فرهنگی خود بدهید، چه می‌گویید؟

همکاران عزیز، معلمی شغل نیست، رسالت است. بیایید تا از توان فکری و خلاقیت خودمان برای ایجاد بستری زیبا و محرک یادگیری استفاده کنیم. البته و صد البته که شرایط سخت است، اما در دل سختی، موفقیت شیرین می‌شود.